Old boy Bas 's network vs. "modern" requiem

De nestor van de Tweede Kamer, SGP- kamerlid Ir. Bas van der Vlies heeft een dagboek geschreven. De Trouw noteerde in 2005 nog dat "Van der Vlies niet veel op had met collega's die weblogs(ook een soort dagboeken )bijhouden.
Citaat Trouw november 2005: "Kijkend naar al die inspanningen van zijn collega's die zichzelf via persoonlijke internetsites aan de kiezers proberen te verkopen, schijnt SGP'er Bas van der Vlies gemopperd te hebben: “Alle tijd die die lui besteden aan hun weblogs, kunnen ze beter steken in het bestuderen van het staatsrecht.“

In 2008 heeft van der Vlies toch de moeite genomen zijn dagelijkse bezigheden en beslommeringen aan het papier toe te vertrouwen.
Wellicht heeft hij daar tijd voor genomen omdat hij, samen met zijn fractievoorlichter, van alle 149 collega's absoluut de meeste kennis over staatsrecht al jaren tussen de oren heeft.
In deze wetenschap vergunnen we hem het bijhouden van een dagboek graag.

Het dagboek straalt de sfeer uit die we van Van der Vlies kennen. Behoudend, betrokken, huiselijk, familiair, kerkelijk actief en een deelgenoot van een groot old boys network. Vooral een old boys refo-network.
We lezen dit bijvoorbeeld op vrijdag 6 juni als hij op verzoek van de voorzitter van het college van bestuur van het Hoornbeeckcollege te Amersfoort aanwezig is bij de opening van de nieuwbouw. Deze voorzitter is opvallend genoeg tevens en dorpsgenoot, een mede-ambtsbroeder in de kerk van Van der Vlies, een huisvriend en hoofdbestuurslid van de SGP.
Dit wil natuurlijk niet zeggen dat hij buiten de SGP-kring geen contacten heeft en onderhoudt.
We kunnen lezen dat oud-Minister Cees Veerman bij hem langs komt in Maartensdijk, dat mevrouw Ouwehand van de PvdD familie in SGP kringen heeft en dat hij spreekt op diverse bijeenkomsten buiten de eigen achterban.

Als hij op 9 februari voor de Winteracademie te Utrecht moet spreken over "Religie in de politiek" heeft hij de indruk dat het niet lekker liep. Zijn citaten van dr. W. Aalders, prof. dr. Van Ruler en staatsman mr. Groen van Prinsterer gingen volgens hem "een beetje over de hoofden heen". Hij kon echter "zonder kleerscheuren met een bloemetje, een fles wijn en een boekenbon" naar huis.

Ook weet, bijna wekelijks, de seculiere media hem te vinden over tal van onderwerpen en schuift hij aan bij het radiopragramma Stand.nl.
Toch overheerst het old boys- refo network.
Zijn activiteiten buiten het kamerlidmaatschap (zie ook overzicht nevenfuncties in elsevier) centreren zich rond de Erdee-mediagroep (inderdaad: van het Reformatorisch Dagblad), zijn ambtelijk werk binnen de Hersteld Hervormde Kerk en bestuurs-en advieswerk voor het (voortgezet)reformatorisch onderwijs. In het dagboek komen we dan ook vele bekende namen tegen van predikanten, voorzitters, bestuursleden en opiniemakers uit de refokring. En met allemaal kan hij het erg goed vinden. Niet verwonderlijk natuurlijk voor een uiterst actieve man die met een enorme daadkracht aan het fundament heeft gestaan van menig stichting en instelling.
Hij zal nooit stelling nemen tegen opinies van de refo-predikanten.
Dat verdient enerzijds respect. Anderzijds komen we de visie van Bas van der Vlies zo nooit helemaal te weten. Of het nu ds. W. Visscher is die pleit voor de erkenning van de neutrale staat of dat het een broeder is die strijd voor het theocratisch gedachtengoed,het schip van Van der Vlies laveert er broederlijk tussendoor en omheen. Met vermoedelijk als doel: iedereen behouden binnen de partij.

Binnen de achterban is Bas van der Vlies dan ook een veel gevraagd spreker. Hij is per definitie één van de authentiekste heren binnen de refozuil. In politiek Den Haag is hij, zoals bekend, een alom gerespecteerde collega en kennisbron.

Het dagboek geeft allerlei belangrijke activiteiten en fijne ontmoetingen feitelijk weer. We komen helaas weinig persoonlijke visie in het dagboek tegen. Een scherpere stellingname komt naar voren in passages betreffende de rol van de CU binnen het kabinet. Ook in enkele citaten van prominente personen uit de geschiedenis welke hij instemmend gebruikt tijdens debatten of lezingen komen we iets meer te weten. Maar niets over interne discussies als vrouwenstandpunt of theocratie. De SGP heeft zoveel mooiers te vertellen is de leuze. Dat is waar. Maar waarom sluimert de discussie dan nog steeds intern over genoemde punten? En komt de "theocratie-commissie" al jarenlang bijeen?

Het ontbreken van de persoonlijke mening en een uitgesproken visie is jammer.
Wat had er mooier geweest als er diepere filosofische gedachten en ontwikkelingen van de persoon Van der Vlies en zijn partij aan het papier waren toevertrouwd?
Zoals we bij voorbeeld in de dagboeken van Andries Knevel wel innerlijke strijd, twijfel,vragen, ontwikkeling, verleden, heden en toekomst kunnen proeven.
Bij Van der Vlies echter niets van dit alles. Het blijft authentiek, gezellig en oppervlakkig. Niets nieuws onder de zon.
De gehele achterban zal hem herkennen in het dagboek.

Is er voor die achterban (en anderen) dan niets bijzonders te lezen?
Naar mijn idee niet.
Alhoewel;
Wie wist dat Bas van der Vlies enorm kon genieten van een "moderne" dodenmis?
Op dinsdag 22 januari lezen we lovende woorden over het Friestalige requiem voor het platteland. Het werd uitgevoerd tijdens de afscheidsreceptie van Ate Oostra, directeur-generaal van het ministerie van LNV.
De aria’s en duetten van het requiem werden gezongen door de kunstenaar en zanger Gerrit Breteler en de zangeres Miranda van Kralingen.
Samen zongen ze het duet "Doe't God ferdwùn út Jorwert ".

Bas van der Vlies heeft er, zo lezen we, enorm van genoten.
Citaat: "Enkele musici brengen een indrukwekkend requiem ten gehore. Gerrit Breteler, een Twenst-Friese dichter/ zanger, schreef het. Hij bezingt de omwenteling van het Friese platteland, daarbij geinspireerd door het bekende boek van Geert Mak: Hoe God verdween uit Jorwerd. Hij treedt er in op als solist, net als Miranda van Kralingen. Samen zingen zij in duet tegen de achtergrond van het vocaal ensemble Cantatrix en het Nieuw Philharmonisch Orkest. De heer Oostra stoort zich al jaren aan de verrommeling van het platteland en het verlies van het eigen karakter in niet-fysieke zin. Vandaar dat hij zich geboeid weet door 'Jorwert, in frysk requiem', dat vanavond bij deze speciale gelegenheid in premiere gaat. Inderdaad, zeer de moeite waard. In één woord: ongelofelijk! Zo mooi.
Ik ben veel langer gebleven dan de bedoeling was. Zoals trouwens alle anderen. Het is echt een receptie met leuke ontmoetingen, precies waarom recepties zo gewild en nuttig zijn. Bewindslieden, oud-bewindslieden, oud-collega's, de eminente zanger en zangeres. einde citaat.

Mooiere complimenten konden Gerrit en Miranda toch niet krijgen?

Voor een impressie van het requiem bij de bijeenkomst.
Kijk onderstaand filmpje.

Verpaupering als hoge prijs van nieuwe inquisitie

We gaan weer eens verder met de wekelijkse column van Jan van Klinken


In de buurt van Hawaï dobbert een soort archipel van plastic afval zo groot als Frankrijk en Spanje samen. Die immense rijstebrij is tien jaar geleden ontdekt. De wervelstromen in de oceanen zorgen ervoor dat er ieder jaar nog eens 2,5 miljoen ton aan afval bijkomt. Het gaat om hoeveelheden waar wij mensen geen beelden meer bij hebben. Misschien is dat de reden waarom we zo weinig over dit probleem horen.

Voor het zeeleven heeft al die rommel vergaande gevolgen. Op het afval zet zich alg af dat met plastic en al wordt verorberd. Nederlandse onderzoekers die al jarenlang de magen van Noorse stormvogels inspecteren, ontdekken daarin steeds meer plastic­resten. Uit een gemiddelde maag halen ze een luciferdoosje vol troep.

Uit plastic komt onder invloed van water een smerig goedje vrij, Bisfenol A. Dat het schadelijk is voor mens en dier, staat vast. Het tast in ieder geval de voortplanting aan. In welke mate is nog onduidelijk. Onderzoeken die door de industrie zijn betaald geven aan dat het wel meevalt, maar die door de overheid zijn gefinancierd laten een heel andere uitkomst zien. Wees er maar niet gerust op, zou ik zeggen.
Het voorbeeld van de drijvende vuilnisbelt geeft een klein beetje aan waarmee de westerse mens bezig is. In tomeloze vaart putten we de wereldvoorraden aan grondstoffen uit en met de restanten worden water, bodem en lucht vergiftigd.

Dit alles gebeurt op bevel van ons aller meesteres, de economie. Althans, dat was wat dr. F. de Graaff stelde. Deze in 1993 overleden cultuurfilosoof uit Hattem passeerde in de vorige afleveringen al de revue met zijn totale afwijzing van de techniek. Ook over de westerse economie had hij radicale opvattingen.

Het kenmerkende van het westerse economiemodel is dat het maximaal onze behoeften probeert te bevredigen. Nou, dan weten we het allemaal wel. Vrijwel niemand zegt: Stop maar, het is genoeg. We hebben om de een of andere reden altijd behoefte aan meer.

In die drang vallen aan alle kanten slachtoffers: mensen, dieren, de aarde. Maar die nemen we veelal op de koop toe. Nou ja, er worden allerlei maatregelen bedacht en uitgevaardigd om de ergste gevolgen te dempen, maar dat blijft toch vooral beperkt tot, zoals de Duitsers dat noemen, ”kurieren am Symptom”. Niet de ziekte zelf aanpakken maar de verschijnselen.

Nu weet ik niet waar u op zondag aanschuift, maar ik kan me niet voorstellen dat u daar wordt aangeraden om ongeremd aan behoeftebevrediging te doen. Dat kan alleen als het tiende gebod wordt overgeslagen. Waar begeerte ongeremd de vrije loop krijgt, zullen we daar een hoge prijs voor moeten betalen want dat gebod is er niet voor niets. Die prijs is bijvoorbeeld zo’n onderzees afvalgebergte.

Het devies luidt derhalve om te stoppen met het als een kip zonder kop najagen van onze behoefte­bevrediging. In de praktijk betekent dit dat we moeten stoppen met onze huidige economische activiteiten. Het gaat misschien wat kort door de bocht, maar toch is dat ongeveer wat De Graaff ons wilde zeggen. In een beetje minder van dit en een onsje minder van dat zag hij niet zo veel. Het kwaad diende bij de wortel te worden aangepakt.

Dat kwaad was volgens hem primair het gevolg van de techniek. Hij was allerminst gecharmeerd van alle juichverhalen over de zogenaamde zegeningen van de techniek. Christenen zouden hem daarin naar zijn idee als eersten moeten bijvallen. Zo opende de medische techniek wegen naar abortus, euthanasie en eugenetica (denk aan Hitler), de communicatietechnieken maakten het mogelijk de wereldbevolking bezig te houden met onzinnig en pervers amusement en industriële technieken leidden ertoe dat de voorraden aan onvervangbare grondstoffen er in hoog tempo door werden en worden gejaagd. Vergiftiging van water, lucht en bodem kregen we erbij cadeau. Zo werden we, aldus De Graaff, door de techniek verraden.

Volgens hem hebben we ons daarbij de wet laten voorschrijven door de economie van het nooit genoeg. De economie dicteert ons dat er zo veel mogelijk moet worden geproduceerd en zo veel mogelijk moet worden geconsumeerd. „Iemand heeft wel eens in beeld gebracht”, aldus De Graaff, „wat de westerse mens in vijf jaar tijd verbruikt. Dat grenst werkelijk aan het absurde. En dat op bevel van onze meesteres de economie, die ons dwingt om alles snel te vervangen.”

Hij zei dat indertijd in een interview met deze krant. Hij vervolgde: „Het dient in het leven van de mens altijd te gaan om waardeverhoging maar de economie heeft dat veronachtzaamd. In plaats van waardeverhoging wordt gestreefd naar waardevermindering.”

En: „Er is nooit een geslacht geweest dat zo verpauperd is als het onze. Zelfs het voedsel is bezoedeld en ieder kwaliteitsbesef is vernietigd door de nieuwe inquisitie van de economen van wie velen zich richten op de massa en enkel uit zijn op winstbejag.”

Het is verleidelijk om nog meer te citeren maar wie de smaak te pakken heeft, kan voor de verdere gedachte­vorming terecht op de website metahistorie.nl. Daar is een belangwekkende bijdrage te vinden van de Wageningse hoogleraar prof. dr. G. van Dijk onder het kopje ”Interview met een tijdgeest”. In navolging van De Graaf voert hij daarin ”de god van de economie” op. Leesvoer dat ertoe doet!

Wat overblijft, is de vraag of we nu met z’n allen maar beter kunnen afreizen naar de inheemse rivier van vorige week om daar het verdere van onze dagen al vissend door te brengen, ver weg van deze barre werkelijkheid. Dat was niet de weg die De Graaff verkoos. Behalve op Daniël wees hij op Esther, die zich liet opnemen in de harem van de koning, wat toch in strijd was met de thora (wetgeving). „Ze redde echter het volk waaruit eens de Christus geboren zou worden van de dood. Zo geldt ook voor ons de plicht onze gaven in deze donkere wereld zo goed mogelijk te gebruiken.” De opgave daarbij is wel duisternis niet met licht te verwarren!

13-11-2009 18:46 | Jan van Klinken

Christelijk Conservatief geluid tussen zuilen van de Sint Jan

Gisteren was mijn geest nog de gehele dag vervuld met nabeschouwingen van het Conservatief Café van donderdagavond.

Bijna 300 (!!) bezoekers konden we verwelkomen bij de boekpresentatie van de nieuwste pennenvrucht van Bart Jan Spruyt; “Als je eenmaal hebt liefgehad”, een boek over de hervormde predikant ds. J.T. Doornenbal.

Een mooiere locatie hadden we niet kunnen hebben voor dit Conservatief Café.
De Sint Janskerk te Gouda. De langste kruiskerk van Nederland.
Tussen de eeuwenoude zuilen, in de schemer van de kroonluchters waren honderden mensen bijeen. Mensen van eenvoud, mensen van stand, jongelingen en bejaarden.
Het orgel zweeg de hele avond en alleen de echo van stemmen was te beluisteren. Stemmen van vier christelijk -conservatieve mannen met heimwee naar de volkskerk van weleer. Ook deze Hervormde Sint Janskerk beleefde niet alleen de overgang van Rome naar Hervormd maar (helaas)ook de overgang van Nederlands Hervormd naar PKN.

De oude volkskerk van Nederland bestaat immers niet meer. De volkskerk waaraan ds. Doornenbal zich zo verbonden voelde en waar de sprekers van deze avond met heimwee aan memoreerden.

De inhoud van de lezingen van dr. Bart Jan Spruyt, CDA kamerlid de heer Bilder, SGP fractievoorlichter Menno de Bruijne en dominee H. Klink kunt u intussen in diverse media teruglezen. Daarom hierbij de links.

Met name het verslag van ND-redacteur Piet H. de Jong is de moeite waard om te lezen. Complimenten voor de stijl en juiste citaten van zijn artikel. (Laten we hopen dat er nog “Piet H. de Jongen” in de parlementaire journalistiek overblijven.)

Verslag De Dagelijkse Standaard van medeorganisator Frank Verhoef

Lezing van Bart Jan Spruyt

Reactie van drs. Menno de Bruyne

weblog mede-organisator Rutger Schimmel

Verslag in het RD met filmpje van Doornenbal.


Waar ik u kort mee naar toe wil nemen zijn de reacties en gesprekken in de pauze en onder de borrel in stadscafé de Zalm na afloop.
Het mag gezegd zijn op het tweede Conservatief Café waren de “orthodox gereformeerden” oververtegenwoordigd. Niet helemaal vreemd natuurlijk als er in een prachtige kerk (volgens Spruyt waren de organisatoren bekeerd van de kroeg naar de kerk) een prachtig boek over een bijzondere dominee wordt gepresenteerd.
En als er dan ook achtereenvolgens een dominee, een conservatieve SGP-er en een conservatieve CDA-er hun reactie zullen geven. Dan komt er ongetwijfeld een bepaalde genre publiek. Wat je echter niet zou verwachten is dat je die orthodox gereformeerden gezamenlijk met katholieken (!!), vrijzinnigen, seculier -conservatieven, VVD-ers en de voorlichter van Geert Wilders (ja heus die was aanwezig) in een Café bijeen krijgt. En nog wel een Café ín een KERK. In die zin was het alleen al een unieke avond. Al was de inhoud van de avond natuurlijk veel belangrijker. Een christelijk -conservatief geluid (lees de lezingen) welke een, bijna mystieke, verbintenis tussen de aanwezigen creëerde. Los van welke kerkelijke denominatie, los van liberale, gereformeerde of refodom.
En of je nu CDJA-er was of overtuigd SGPJ-er je knikte instemmend bij het horen van de woorden en applaudiseerde na iedere spreker.

Of zoals enkele ouderen én jongeren mij overtuigend zeiden: "Deze avond ervaar ik als een warm bad".

Een impressie tussen de zuilen van de kerk en vanuit de bomvolle Franse Zaal van De Zalm, de enige zaal in de Nederlanden waarin in de 19e eeuw eens een conservatief partijtje werd opgericht......

Ambtsdrager Gereformeerde Gemeenten ergens in den lande:
“ Wat een mooie avond meneer, dat dit mogelijk is. Wat gaan jullie nog meer doen? En wat is die CDA-er Bilder een voorbeeld van conservatieve eenvoud”

Zelfbenoemd seculier-conservatief:
“het is vanavond wel erg gelovig allemaal” toch bleef hij de hele avond aandachtig zitten luisteren en hief na afloop in De Zalm met Spruyt het glas.

Prominent SGP-er van tegen de 50.
“Mooie avond maar wat moet je nu eigenlijk met christelijk –conservatisme?...

CDJA-er
“geweldige avond maar we kunnen hier helaas binnen onze partij zo weinig meer mee.”

Refo-jongere (ca. 25 jaar)
“wat is er mis met de refozuil? We mogen blij zijn dat die er is. Waarom dat breed-conservatieve?”


CDA-er (ca. 60 jaar)
"Wat kan ik terugverlangen naar de avonden met mijn vader, een CHU-er, dat we spraken over de toekomst van ons land en de waarde van ons christelijk geloof. Vanavond had ik samen met de sprekers ook heimwee. Wat een fijne avond".


andere refojongere (ca. 25 jaar)
“wat wordt het vervolg van deze avond? Hier moet (met nadruk) verdere actie op komen. Ik zie dat bij de SGP nog niet zo snel gebeuren. Er zijn bij de SGP te weinig Menno’s. Die Spruyt moet een partij beginnen”

man, ondernemer (ca. 30 jaar)
“Dit is het he! Geen kerkmuren geen gezeur over vrouwen, valse vroomheid, materialisme en dogmatiek maar hervormde eenvoud, kracht en traditie. Ik heb alle boeken van Doornenbal. Naar SGP-avonden ga ik niet. Wanneer is jullie volgende bijeenkomst?


Zelfbenoemd liberaal-conservatief
“ik denk dat Bolkenstein geglimlacht zou hebben als hij hier aanwezig was geweest. Hij kan dit “op z’n tijd", wel waarderen al zal hij, net als ik, niet alles herkennen. Waarom zijn er zoveel gereformeerden hier? Spruyt had daar toch terrein verloren? Of is hij door zo’n boekje over een dominee nu weer geaccepteerd?

Bij diverse aanwezige SGP-ers was er verbazing over de schitterende bijdrage van kamerlid Bilder, dé conservatief bij de CDA-Tweede Kamerfractie. Mijn waardering voor deze man is na gisteravond alleen maar toegenomen. Flauw is het dan om van een iemand te horen: "dit verhaal kan hij niet in zijn fractie kwijt". Eén ding weet ik zeker, of ze in de fractie nu luisteren of niet, hij weet waar hij voor staat en hij zegt waar hij voor staat, eerlijk én oprecht. een voorbeeld om na te volgen.

Voor mij is duidelijk dat al die mensen die gisteravond samenwaren en zich één voelden meer samen zouden moeten gaan doen. Een sterk front vormen tegen alle seculiere en progressief-linkse krachten in de samenleving.
De jongens en meiden van de SGPJ zijn al op de goede weg. Zij gaan de term Christelijk-Conservatief voeren in hun toekomstige boodschap vernam ik uit betrouwbare bron. De invloeden van Spruyt zijn daar op dit moment het meest revolutionair, dat kan niemand meer ontkennen. Deze jongeren moeten met de conservatieve CDJA-ers om de tafel gaan zitten. Gisteren zaten ze immers ook met elkaar instemmend te knikken bij het gesprokene.

Gisteravond was te zien was dat tussen de fysieke zuilen van een eeuwenoude hervormde kathedraal een breed christelijk-conservatisme mensen samenbrengt.
En ik hoop van harte dat de nieuwsgierige opinieleiders uit de RD-achterban die aanwezig waren verder door gaan lezen, denken en praten over de cultuur, de traditie én het geloof van ds. J.T. Doornenbal.

We kunnen in de huidge tijd nog veel van deze predikant leren. Eén les kan al getrokken worden.
De toekomst hier op aarde ligt niet in de zuil maar in het fundament waarbij altijd het oog naar boven gericht zal moeten worden wat voor ieder persdoonloik nog belangrijker is.


De aanwezigen stelden donderdag vragen en spraken met elkaar. Deze mensen hieven en dronken een glaasje wijn of glas bier in een benauwde Franse Zaal waar in 1868 ooit een conservatief partijtje werd opgericht......

Het was weer goed om bij elkaar te zijn.

Als laatste wil ik kort mijn medeorganisator Frank Verhoef citeren uit zijn blog van vandaag:
Zelfs een aantal christenen merkte op dat de volgende keer de volle breedte van de conservatieve beweging moet worden aangesproken. Dat betekent dat naar het conservatisme neigende ‘liberalen’ ook moeten worden betrokken bij de beweging. De organisatie van het Café kan zich daar prima in vinden. We zijn van plan ons in te zetten om volgende keer nóg meer mensen aan te spreken.

Al is voor mij persoonlijk gisteravond weer bevestigd dat Conservatisme zónder erkenning van de "Wetten van het Koninkrijk" niet mogelijk is. Dit weerhoud ons niet samen te werken met mensen die zeggen agnostisch te zijn en de grote waarde en beschaving van Christelijke cultuur, traditie én geloof als fundament van onze samenleving zien en deze nooit op willen geven. Er wordt me wel eens gezegd dat die mensen niet bestaan. Maar ik ken ze. En werk er mee samen. Ter bevordering van het conservatieve gedachtegoed.
Wij hopen u de volgende keer ook (weer) te ontmoeten.
In de Franse Zaal van stadscafé De Zalm, waar ooit in 1868………


Binnenkort foto's op www.conservatiefcafe.nl)